🌱🌱🦩🦢🦜 *पक्षी जाय दिगंतरा* 🐅🦚🦃🌳
*मारुती चितमपली*

या अगोदर *चकवा चांदण*, *निळवंती* वाचले आहे. लेखकांचे संपूर्ण आयुष्य जंगलात गेलेले व वन्यजीवशास्त्र हा त्यांच्या आवडीचा विषय असल्याने लेखनही वन्यशास्त्र जीवावर आधारित. *चकवा चांदणं* ही मोठी कादंबरी आहे. या कादंबरीतून आपल्याला महाराष्ट्रातील अनेक जंगलामधील प्राणी,पक्षी,वनस्पती यांची माहिती मिळते. *निळवंती* छोटा कथासंग्रह आहे. *पक्षी जाय दिगंतरा* हा देखील कथासंग्रह आहे. या कथांमधून आपल्याला पक्षांमधील प्रेम, मिलन,दोघांनी मिळून घरटी बांधणे, पिलांना जन्म देणं व त्यांचे पालन पोषण करणे याची माहिती मिळते. घारीच घर, अडई व तिची पिल्लं, रानबदकं, घनवराच घरट, हुमा घुबड, रानगवे, रानमांजर, रानगौर अशा अनेक पक्षांची माहिती होते. पिपा चित्तीन आणि तिची पिल्लं किती माणसाळली होती हे वाचताना खरंच आश्चर्य वाटते. जंगलामध्ये रान कोंबड्याने बांग दिली की पहाटेची चाहूल हा संकेत, त्यानंतर ओळीने एकेक पक्षांचा आवाज कानी पडतो. सुरवात भृंगराजन, मग कोतवाल, मग शामा व बुलबुल त्यांचा हा क्रम ठरलेला आणि शेवटी कीहीड पक्षांचं हसणं हे झाले की हळूहळू सूर्योदय होतो. पूर्वी असणारी घनदाट चांगलं आता हळूहळू नामशेष होत आहेत. परिणामी तिथे आढळणाऱ्या प्राणी व पक्षांचा वावर देखील कमी होत आहे. लेखकाने या कथेमध्ये शेवटी ही खंत ही व्यक्त केली आहे.